عوامل خروج منابع انسانی از کسب و کار

وب سایت رسمی علی معبودی - عوامل خروج منابع انسانی از کسب و کار

وب سایت رسمی علی معبودی – همیشه در هر کسب و کاری، جابه جایی نیروی انسانی همراه با مزایا و معایبی بوده و بیشترین تاثیر این جابه جایی ها به عملکرد خود کارمند بستگی دارد. بر اساس تجربه و تحقیقات صورت گرفته بیشترین میزان خروج منابع انسانی مربوط به پرسنل عالی یا ضعیف است، یعنی عموماً نیروهای با عملکرد بالا و یا با عملکرد پایین از سازمان خارج می شوند و به مراتب خروج منابع انسانی متوسط با تکرار کمتری صورت می گیرد. مسلماً خروج منابع انسانی ضعیف به نفع سازمان و خروج پرسنل عالی و با عملکرد خوب به ضرر سازمان خواهد بود.

خروج منابع انسانی در دو حالت کلی صورت می گیرد :

۱- اختیاری ۲- اجباری

در خروج اختیاری، خود پرسنل اقدام به ترک سازمان می کند و در خروج اجباری سازمان دیگر اقدام به تمدید قرارداد پرسنل نمی کند، که خروج اجباری برای پرسنل از بار منفی بیشتری برخوردار است.

از تعامل عملکرد و خروج منابع انسانی با سازمان  ۴ موقعیت حاصل می شود :

  • همکاری کارکردی

زمانی که پرسنل با عملکرد مطلوب در کسب و کار باقی مانده و از این رابطه هم پرسنل و هم سازمان بهره مند می شوند.

  • خروج کارکردی

زمانی که پرسنل ضعیف و فاقد صلاحیت خود کسب و کارتان را ترک کنند، باز هم دو طرف معادله سود می برند.

  • همکاری غیر کارکردی

زمانی که پرسنل ضعیف در سازمان باقی بمانند که قطعاً سازمان متضرر و به ظاهر پرسنل بهره مند می شود. (چرا به ظاهر؟ چون فرد با ماندن در جایی که عملکرد بالا ندارد، عملاً پتانسیل خود را از بین برده و در حق خود نیز ظلم نموده است)